Dararat's profileDARARATPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
July 09 WAY BACK INTO LOVE...
I've been living with a shadow overhead July 03 ความคาดหวังเรามักจะคาดหวังให้คนอื่นๆเป็นไปตามที่เราต้องการ
แต่เราก็คงจะลืมไป...ว่าเค้าก็เป็นคนที่มีความต้องการเหมือนเรา
เราเลยลืมคิดว่า...คนอื่นก็มีความคาดหวัง
ที่จะให้เราเป็นไปตามความต้องการของเค้าด้วยเช่นกัน
เคยคิดว่า...เวลาและประสบการณ์ในชีวิต
จะทำให้เราเติบโต เข้มแข็ง และยอมรับความจริงในชีวิตมากขึ้น
แต่มันยากจริงๆ...
เคยคิดว่า...ตอนนี้เราทำได้แล้ว
แต่เมื่อมีเรื่องแบบเดิมๆกลับเข้ามา
ยิ่งทำให้รู้ว่า...เวลาและประสบการณ์
แทบจะไม่ได้ช่วยให้เราเติบโต เข้มแข็ง และยอมรับความจริงในชีวิตได้เลย
แต่เราเชื่อว่า...สักวัน
เราคงยอมรับความเป็นจริงของชีวิตได้มากกว่านี้...
สักวัน...และ...สักวัน...
April 25 When you say nothing at all...It's amazing how you can speak right to my heart March 28 เวลาผ่านไปเร็วจัง...
หน้าที่ความรับผิดชอบก็มากขึ้น
เวลาที่จะเอาไปทำอย่างอื่นดูเหมือนจะไม่มี???
ความจริง...
เวลาใน 1 วันมันก็ยังเท่ากับ 24 ชม.
ทำงานวันละ 9 ชม.
นอนวันละ 7-8 ชม.
แล้วเวลาที่เหลืออีก 7 ชม.ล่ะ
ฉันเอาไปทำอะไร???
นั่งรถไป-กลับที่พักถึงที่ทำงานวันละ 2 ชม.
เหลืออีก 5 ชม.
???????????????
มันก็ยังเหลือเวลานี่...
แล้วฉันจะเอาไปทำอะไรดีล่ะ
เพราะเวลาที่เหลือในแต่ละวัน
เราเอาไปฝาก หรือเก็บทบในวันต่อไปไม่ได้ด้วยซิ.....
เฮ้อ...แล้วก็มานั่งพูดว่าไม่มีเวลาหน๊อคนเรา.. November 29 สุดท้ายทุกอย่างก็ต้องจบลง......
ก็ไม่รู้ว่าจะฝืนทนมันอยู่ทำไม
ในเมื่อทำอะไรเป็น...ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา
มีแต่จะแย่ลงไปเรื่อยๆ....
เราคงจะเหมาะกับการอยู่คนเดียวมั้ง...
หรือเหมาะที่จะเป็นเพื่อนที่คอยดูแลกันมากกว่า
คอยดูแลกันอยู่ห่างๆ....
ไม่ต้องพูดจา...หรือแสดงออกอะไรมากมาย....
แต่ขอให้รับรู้ว่า.....
ใจเรา...จะอยู่ใกล้ชิดกันเสมอ...
คงเหมือนกับ...
การเดินไปด้วยกัน...บนเส้นขนาน...
ทางที่ไม่มีวันจะมาบรรจบกันได้เลย
บนทางเส้นขนาน...
วันนึง...ฉันอาจจะเดินตามหลังเธอมา...แต่ฉันก็ยังมองเห็นเธอ
วันนึง...ฉันอาจจะเดินแซงหน้าเธอไป...แต่ฉันก็ยังมองเห็นเธอ
วันนึง...เราอาจจะเดินมาพร้อมกัน...แล้วแลกเปลี่ยนเรื่องราวที่เราต่างพบเจอ
วันนึง...ขณะที่เรายังคงเดินไปพร้อมกัน...แล้วใครคนนึงอยากจะมีเพื่อนร่วมทาง
วันนั้น...เราอาจจะได้เดินไปด้วยกัน...บนเส้นทางเส้นเดียวกัน...ก็เป็นได้
แต่ในวันนี้.......
ฉันขอเดินออกมาจากทางของเราก่อนนะ
ฉันไม่ได้หนีหายไปไหน...
ก็อย่างที่บอก.....
ฉันยังเดินอยู่บนทางข้างๆเธอนั่นแหละ
ไม่ว่าเธอจะมองเห็นฉันหรือไม่...
แต่ฉันก็จะยังคงมองเห็นเธอเสมอ
เพราะอะไรน่ะหรือ
ถ้าเธอเดินอยู่ข้างหน้าฉัน...ฉันก็จะพยายามเดินให้เร็วขึ้น
เพื่อให้อยู่ในระยะที่ฉันยังคงมองเห็นเธอ
ถ้าเธอเดินอยู่ข้างหลังฉัน...ฉันก็จะพยายามเดินให้ช้าลง
เพื่อให้อยู่ในระยะที่มองกลับไปแล้วยังคงมองเห็นเธอ
ฉันไม่สนใจหรอกว่าเธอจะคิดเหมือนฉันมั้ย...
ในวันที่เราเดินอยู่ในระยะที่ต่างกัน...
เพราะไม่ว่ายังไง...
เธอก็จะยังคงเป็น..เพื่อน...คนสำคัญของฉันอยู่เสมอ
ในทุกๆวัน...
ตราบที่เรายังมีกันตลอดไป....
ขอบคุณ...สำหรับสิ่งดีๆที่มีให้กัน....ตลอดมา
November 22 เขาไม่จริงจังเขาแค่พลั้งแค่เผลอ เขามีคนอื่นที่เขาต้องแคร์ต้องฝัน แล้วเราเป็นใครก็แค่คนมาทีหลัง ถึงจะรักยังไงสุดท้ายก็คงต้องไป * อาจจะมีหัวใจนิดนึงให้เรา แต่จะเทให้เราหมดใจคงไม่มี ** เมื่อแพ้ต้องจบ เมื่อแพ้ต้องจาก มันเป็นเกมของคนที่มาทีหลัง เมื่อแพ้ต้องไป มันต้องเป็นอย่างนี้ทุกครั้ง สู้ไม่ได้หรอก สู้ไม่ได้อยู่แล้ว ของของคนอื่น ยื้อก็ยิ่งเจ็บ ช้าก็ยิ่งปวดใจ ผลเป็นอย่างไง ก็รู้ตั้งแต่แรกเจอ รู้ว่าไม่ดีที่ใจเราเเอบเผลอ รักแต่แรกเจอ และรักเขาไปทั้งใจ (ซ้ำ * , **) ศิลปิน : ฟาเรนไฮต์ (Farenhiet) อัลบั้ม : Farenhiet Way เพลง : ของของคนอื่น November 17 ดอกไม้สีเหลืองดอกเล็กๆ ที่เลื้อยไปตามต้นไม้ต้นอื่นๆ ทั้งสองข้างทางของถนนในเช้าวันนี้
มันทำให้ฉันรู้สึกสดชื่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก...
น่าแปลกนะ...มันก็เป็นแค่....ดอกไม้สีเหลือง...เป็นไม้เลื้อยที่ใครๆเค้าอาจจะไม่ต้องการมัน
แต่มันก็เบ่งบานอวดสีสันอันสดใสของมันให้โดดเด่นกว่าต้นไม้ข้างๆของมันเสียอีก
วันที่เงียบเหงา.....กับดอกไม้ดอกเล็กๆริมข้างทาง.....
"ไม่เห็นจำเป็นที่เราจะต้องเป็นคนที่ยิ่งใหญ่....ขอแค่เป็นคนเล็กๆ ที่มีความสดใสในตัวเอง...
แค่นี้...ต่อให้เราไปอยู่ในที่ที่มืดมิดที่สุดในขณะนั้น....ทุกคน...ก็ย่อมมองเห็นเราอยู่ดี........"
ขอให้ทุกวันของฉัน...จงสดชื่น สดใส และแข็งแกร่งอย่างดอกไม้ดอกเล็กๆ อย่างแกก็พอ....
เจ้าดอกกระดุมทอง..... November 09 อุปสรรค...คือโจทย์ของชีวิต
วิธีคิด...คือ แนวทางแก้ไข
คิดแล้วทำ...ผลออกมาเช่นไร
เป็นบทเรียนครั้งต่อไป...ไม่ควรลืม
November 07 Because of you I will not make the same mistakes that you did I will not let myself cause my heart so much misery I will not break the way you did You fell so hard I've learned the hard way, to never let it get that far * Because of you I never stray too far from the sidewalk Because of you I learned to play on the safe side So I don't get hurt Because of you I find it hard to trust Not only me, but everyone around me Because of you I am afraid I lose my way And it's not too long before you point it out I cannot cry Because I know that's weakness in your eyes I'm forced to fake a smile, a laugh Every day of my life My heart can't possibly break When it wasn't even whole to start with [Repeat *] I watched you die I heard you cry Every night in your sleep I was so young You should have known better than to lean on me You never thought of anyone else You just saw your pain And now I cry In the middle of the night For the same damn thing Because of you I never stray too far from the sidewalk Because of you I learned to play on the safe side So I don't get hurt Because of you I tried my hardest just to forget everything Because of you I don't know how to let anyone else in Because of you I'm ashamed of my life because it's empty Because of you I am afraid Because of you Because of you มึนๆ...
ทำไมวันนี้มันถึงรู้สึก..มึนๆ..งงๆ..อย่างนี้ล่ะ..
เป็นเพราะงานที่เร่งรีบ...
หรือเป็นเพราะใจที่ร้อนรน...ฟุ้งซ่าน....กันแน่... November 06 โลกช่างไม่ยุติธรรม....
ทำไมคนที่เราอยากให้อยู่ข้างๆเรา..ต้องไปอยู่เคียงข้างคนอื่นล่ะ
" ผิดที่เราเจอกันช้าไป..." ใช่ไหม
โลกช่างไม่ยุติธรรม...ซะจริงๆ... คนแก่ก็งี้แหละ....โห....แก่มากเลยนะเราเนี่ย....
เพิ่งจะใช้ Spaces เป็นกะเค้านะเนี่ย....
ขอบใจน้องก้อยคนสวยนะจ๊ะ...ที่ทำให้โลกของป้าเปิดกว้างมากขึ้น...  |
|
|
